اس ام اس تو تهران قطع شد خوب به درک که قطع شد

اصلا دیگه واسه ما مهم نیست که اس ام اس داشته باشیم یا نه . ما آنقدر با هم متحد شده ایم که قطعی اس ام اس که هیچی حتی اگه اینترنت رو هم قطع کنن نمی تونن جلوی ما رو بگیرند چون : ما همه با هم هستیم .

پاسخ اظهار نظر یک دوست

سلام نیلو . امروز بعد از ظهر دیدم واسم نظر گذاشتی . اومدم که جوابتو بدم . میدونی من نه سیاستمدار خوبی میشم نه نویسنده خوبی ولی در حد توان خودم سعی می کنم با نوشتن تو وبلاگم بغض تو گلوم رو خالی کنم . راستشو بخوای زیاد از نظری که گذاشتی خوشم نیومد . من نمی تونم کشته شدن تک تک هم نوعانم رو ببینم و دم بالا نیارم . نمی تونم ببینم همسنام دارن تو زندان کشته میشن و بی توجه به دور و ورم عکس مایکل جکسون و جنیفر لوپز رو تو وبلگم بذارم . نمی تونم ببینم که یه عده عین خیالشون نیست که حقشون تو انتخابات خورده شده . نمی تونم ببینم دونه دونه هواپیماها سقوط می کنن و هیچ کس هیچ عکس العملی نشون نمیدن .
گفتی تلویزیون نگاه نکنی هیچی نمیشه و من در جوابت میگم تلویزیون نگاه نمی کنم تا دروغ نشنوم .
گفتی آدرست رو چرا عوض می کنی و من در جوابت میگم آدرسم رو عوض می کنم تا نوشتنم در اختیار خودم باشه نه اینکه هر وقت دلشون بخواد بالگفا رو قطع کنن و هر وقت دلشون بخواد اونو وصل کنن . به من گفتی اگه با سیاست مملکت مخالفی یا باید تو زندان باشی و یا کشته شده باشی . در جوابت باید اینو بگم که براستی آیا مخالفان این دولت همین ده ها نفر کشته اند ؟ آیا مخالفین تنها افراد در بندند ؟ من مثل تو نیستم که تظاهرات روببینم ولی بخوام خودمو با عکس های افراد مشهور سرگرم کنم . یادت باشه من تو تمام تظاهرات های شهرم بودم و این که بازداشت نشدم دلیل بر بی تفاوتی ام نیست . تو چطور ! تو هم حضور داشتی یا نه در حال به روز رسانی وبلاگت بودی . و در پایان گفتی که زندگی با تمام این افراد میگذره ما می تونیم زندگی رو بهترش کنیم ولی نمی تونیم عوضش کنیم و من برای این گفته تو هم پاسخی دارم .آیا همین پدران و مادران ما نبودن که همه چیزو عوض کردند . اگر اینها هم مثله تو فکر می کردند ما همچنان اسیر دیکتاتوری مثله محمدرضا شاه بودیم . من اینها رو نوشتم تا بتو بگم که بعد از هر سختی آسانی است . امیدوارم بعد از خواندن این متن از دست من ناراحت نشده باشی .

ای مردم تو رو خدا به خودتون بیاین

باز هم سقوط باز هم کشته باز هم قصه تکراری سقوط هواپیمای روسی . تا کی ؟ تا کی کشته دهیم و انگار نه انگار به زندگی ادامه دهیم ؟ تا کی خبر کشته شدن هم نوعانمان را بشنویم و خم به ابرو نیاوریم؟ تا کی ...؟ من ناراحتم به خاطر اینکه هیچ کاری از دستم بر نمی آید . من ناراحتم چون یک دست صدا ندارد . من ناراحتم چون چند وقتی است که روزم را با شادی آغاز نکردم . من ناراحتم چون هر روز خبر کشته شدن هموطنی را می شنوم . ای مردم بیایید نه به خاطر دیگران که به خاطر حفظ جان خودمان پرواز داخلی را تحریم کنیم . این حداقل کاری است که می توانیم انجام دهیم .

جابه جایی از اونجایی که مجبور شدم

بالاخره بلاگفا با کارشکنی های خودش ما رو مجبور کرد که جابه جا بشم . البته من این جابه جایی رو به فال نیک می گیرم و فعالیتم رو در این مکان جدید ادامه میدم .